Горад у вусце хугли. Ходнікі

Вы знаходзіцеся: Горад у вусце хугли

Ходнікі былі запоўнены людзьмі, але не пешаходамі. Апошнія карыстаюцца пераважна праезнай часткай вуліц. На ходніках жа тыя, хто жыве ў прылеглых хатах, латочнікі, проста валачашчыя. Запар і побач гандаль на ходніках - прычыненне галечы. Чалавек, не мелы працы, днямі сядзіць на вуліцы. Перад ім усякі хлам - гузікі, дзвярныя завесы, іржавыя замкі, старыя нажы і таму падобныя рэчы, ці некалькі пачкаў биди - скручаных з тытунёвага ліста цыгарэт для беднякоў, або невялікая колькасць трэцягатунковай гародніны. Усё гэта беднякі бяруць у крамнікаў, і тыя плацяць ім па нескольку драбязы ад выручкі. Людзі на ходніках адпачывалі, гутарылі, гандлявалі. А цяпер, да вечара, тыя, у каго няма прытулку, рассцілалі циновки, рыззё, рыхтаваліся да сну. Па самых сціплых падліках, у горадзе 30 тысяч валачашчых.

Па меры набліжэння да цэнтра станавілася ўсё больш дыхтоўных хат з фешэнэбельнымі крамамі, гатэлямі, слоікамі.