Першае знаёмства. Джавахарлал неру

Вы знаходзіцеся: Першае знаёмства

Але вернемся да Дзялі. Ён захоплівае і зачароўвае, як, мабыць, ніякі іншы горад краіны. У ім злучыліся яе мінулае і сапраўднае, закладваецца падмурак будучыні. Гэта найстары з існых гарадоў Індыі. Сцвярджаюць, што яму амаль чатыры тысячы гадоў, што ён варта на месцы Индрапрастхи, гарады, заснаванага легендарнымі братамі Пандавами, подзвігі якіх апявае эпас 'Махабхарата'.

Добра, вельмі ёміста пра горад сказаў Джавахарлал Неру, першы прэм'ер-міністр незалежнай Індыі: 'Мы стаім тут, у Дзялі, знаку старой Індыі і новай. Яго значэнне вызначаюць не вузкія вуліцы і несамавітыя хаты Старога Дзялі і не абшар і даволі прэтэнцыёзныя будынкі Новага Дзялі, але дух гэтага старажытнага горада. Бо Дзялі - гэта згустак гісторыі Індыі, у якой перыяды росквіту змяняліся крушэннямі і якая выявіла вялікую здольнасць убіраць шматлікія культуры, застаючыся самой сабой... І добрае і дрэннае Індыі мы бачым у Дзялі, які стаў магілай шматлікіх імперый і зыбкай рэспублікі. Якая грандыёзная кніга: што ні крок тут сляды тысячагоддзяў нашай гісторыі'.

Колькі разоў мы пераконваліся ў справядлівасці гэтых слоў.

У той першы дзень з аэрапорта Палам мы адразу патрапілі ў Новы Дзялі. Ён пачаў стварацца з 1911 гады, калі ангельцы вырашылі перанесці сюды з Калькутты сваю сталіцу. Машына імчала нас праз дыпламатычны квартал па вуліцы Шанти-патх ('шлях свету') міма стылізаваных галоўным чынам пад нацыянальную архітэктуру импозантных будынкаў замежных пасольстваў, размешчаных у глыбіні прасторных сядзібаў, затым праз цяністыя кварталы тапельцаў у зеляніне палацаў і асабнякоў, дзе перш жыла ангельская ведаць. Жадаючы, мабыць, хутчэй паказаць нам пышнасць новага горада, шафёр павёз нас у цэнтр. Там за ажурнай чыгуннай рашоткай незвычайнай вышыні паднімаўся сярод пышнага саду купал велізарнага будынка прэзідэнцкага палаца з чырвонага пяшчаніку. Перш палац служыў рэзідэнцыяй брытанскіх віцэ-каралёў. Адгэтуль пачынаецца самы шырокі і пышны праспект Новага Дзялі - Раджпатх ("шлях дзяржавы"). Адразу ж ад рашоткі палацавай тэрыторыі працягнуліся па абодва бакі праспекта два доўгіх будынкі Сакратарыята са светла-жоўтага пяшчаніку, дзе змесцаваліся канцылярыя прэм'ер-міністра, міністэрствы замежных спраў, унутраных спраў і іншыя ўрадавыя ведамствы.